Domfabriek: een efficiënte bouwplaats

René de Kam vertelt over de gigantische Romaanse kathedraal, die anno 1250 midden in het centrum van Utrecht stond. Vaak was een brand reden om een nieuwe kerk te bouwen, maar in Utrecht was de mode aanleiding om de kathedraal af te breken. Tussen 1250 en 1525 werd stapsgewijs een nieuwe Gotische kathedraal gebouwd. De organisatie van het bouwproces werd destijds tot in detail vastgelegd in allerlei documenten. Vandaar dat De Kam hier veel over kan vertellen en dat doet hij dan ook op heel pakkende wijze.

De ‘Domfabriek’ was een goed georganiseerd bedrijf waar zo’n 15 vakmensen permanent aan het werk waren. Daarnaast werden allerlei specialisten ingehuurd voor bijzonder werk als leidekken en smeden. Het hele proces werd grotendeels betaald door de pariochianen. Utrechtenaren wilden graag een plekje in de hemel zeker stellen, dus de aflaatbrieven werden honderden jaren grif verkocht. De aanvoer van de Bentheimer natuursteen uit Duitsland was een fikse klus. De tollen tijdens de reis waren hoog, er werd heel wat onderhandeld door de kanunniken. Eenmaal in Utrecht aangekomen, werden de blokken steen op sleeën geladen, karren zakten vaak door hun assen en naar de bouwplaats gesleept. De bouwkosten van het megaproject werden laag gehouden door hergebruik van materialen en een efficiënte organisatie. Van fraude of faalkosten was nauwelijks sprake! Ook heel opvallend: er was een arts aanwezig op de bouw, maar er vielen zelden gewonden door bouwongevallen.

Er zijn rekeningen van witte verf en kwasten gevonden, dus de toren moet wit geverfd zijn geweest. Maar op tekeningen en schilderijen is dit niet te zien. Wel weten we dat er delen van de toren rood waren, maar daarvan zijn dan weer geen rekeningen gevonden! De Kam pleit ervoor de toren weer zijn oorspronkelijke kleuren te geven bij de restauratie, die binnenkort van start gaat. We zijn benieuwd..!